سیدمقتدی صدر، درحالی چندی پیش ایران را به مقصد عراق ترک کرد که چندهفته قبل از آن نوری المالکی، در قم به دیدار مقتدی رفت، تا ائتلاف تازه را محکم و موانع حضور مقتدی در عراق را برطرف کند. مقتدی هفته گذشته درحالی وارد نجف شد که برخلاف گذشته زمینه حضور فعال وی در عرصه سیاسی عراق فراهم شده است و او اکنون با داشتن شش وزیر در دولت عراق از وزنه سیاسی خوبی در دولت عراق بهره می برد. 
  
 ● منبع: هفته نامه - پنجره - 1389 - شماره 77 - تاريخ شمسی نشر 00/00/1389
 
 چهار سال پیش، وقتی «سیدمقتدی صدر» عراق را به ایران ترک کرد، علی رغم طرفداران پروپاقرصی که داشت، اوضاع سیاسی عراق را برای فعالیت چندان مناسب نمی دید. «جیش المهدی»، گروه کوچک و پرصلابت وی، درحالی که دو خیزش عمومی را علیه منافع آمریکا تدارک دید راه به جایی نبرد و با وساطت آیت ا...«سیدعلی سیستانی» به درگیری های پیش آمده در نجف با نیروهای آمریکایی پایان داد. در این میان تلاش ایالات متحده برای انحلال جیش المهدی با کمک دولت عراق به نتیجه رسید تا مقتدی که تا آن زمان شاید به دنبال ایجاد گروهی چون حزب ا... در عراق بود، راه دیگری درپیش بگیرد.
درچنین شرایطی بود که مقتدی راهی ایران شد و فعالیت های خود را بر دو محور متمرکز کرد: 1. پی گیری مستمر دروس دینی در محضر اساتید به نام حوزه علمیه قم 2. ایجاد گردش در میان نیروهای طرف دار خود از محور فعالیت های شبه نظامی به محور سیاسی و به وجود آوردن زمینه های لازم برای شرکت در انتخابات آتی مجلس عراق. این درحالی بود که به موازات این دو اقدام، شبکه خدمات مذهبی و اجتماعی صدر، که از پدرش آیت ا...«سیدمحمدصادق صدر» برای او به ارث رسیده بود و در زمان ریاست وی بر آن بر فعالیتش افزوده شده بود، به کارهای خود ادامه داد.
حضور صدر در ایران، چرخش در مدل فعالیت و نحوه سازماندهی نیروهایش که به تدریج نام «جریان صدر» به خود گرفت، در این مدت با نگرانی از سوی ایالات متحده رصد و اقداماتی برای دور نگاه داشتن وی از صحنه عراق دنبال شد؛ شاید به این دلیل بود که در بحبوحه رقابت های انتخاباتی مجلس عراق، حکمی از سوی شورای عالی قضايی عراق برای دستگيری مقتدی به جرم صدور دستور قتل «عبدالمجيد خويی»، صادر شد. با این همه مقتدی پابه عرصه رقابت های انتخاباتی عراق گذاشت تا بار دیگر نفوذ خود در میان هوادارانش را به رخ مخالفان و رقبای خود بکشد.
انتخابات 2010م مجلس عراق، هرچند به ظاهر صحنه رقابت میان فهرست های سه رهبر سیاسی عراق؛ «نوری المالکی»، «سیدعمار حکیم» و «ایاد علاوی» بود و نتایج انتخابات نیز چنین نشان داد (فهرست علاوی: 91 کرسی، فهرست مالکی: 89 کرسی و فهرست حکیم: 70 کرسی) اما آن چه به ویژه پس از انتخابات مورد توجه برخی از کارشناسان قرار گرفت کسب 39 کرسی از سوی فهرست جریان صدر بود؛ تعداد کرسی هایی که می توانست با ائتلاف با هریک از سه جریان اصلی کفه ترازو را به نفع وی سنگین کند. اهمیت این نتیجه زمانی مشخص شد که بن بست تشکیل دولت عراق تنها زمانی پس از ماه ها کشمکش و مذاکره به پایان رسید که مقتدی به ائتلاف با نوری المالکی رضایت داد.
سیدمقتدی صدر، درحالی چندی پیش ایران را به مقصد عراق ترک کرد که چندهفته قبل از آن نوری المالکی، در قم به دیدار مقتدی رفت، تا ائتلاف تازه را محکم و موانع حضور مقتدی در عراق را برطرف کند. مقتدی هفته گذشته درحالی وارد نجف شد که برخلاف گذشته زمینه حضور فعال وی در عرصه سیاسی عراق فراهم شده است و او اکنون با داشتن شش وزیر در دولت عراق از وزنه سیاسی خوبی در دولت عراق بهره می برد.
در این میان اما اولین سخنرانی مقتدی در جمع هوادارن پرشورش در نجف، حکایت از سیاست های تازه او در عراق دارد؛ سیاست های که شاید آن ها را چنین برشمرد:
1. تکمیل فاز نهایی گردش از فعالیت های نظامی به فعالیت های غیرنظامی،
2. تلاش سیاسی برای خروج نیروهای آمریکایی از عراق و کم کردن دخالت های آمریکا در عرصه عراق،
2. مقابله با سیاست های دولت سعودی در عراق.
حضور و سخنان تازه مقتدی بی ترید بیش از همه نگرانی های ایالات متحده و برخی از دولت های عربی از جمله عربستان سعودی و اردن را برانگیخته است؛ نگرانی های که به سرعت در موضع گیری های مقامات این کشورها بروز داده شد.